Mi granmama

La granmama siempre kuvria los kaveyos, okultando zinbiles kon munchas rechetas majikas i kantigas ladinas ke kantava por las manyanas… En sus ochos, la luz del sol akecia las reprimendas, kuando las kriaturas kometiyan munchas faltas… La misma luz de enverano, okultada por los festones negros, se kedava libre kuando se metia a reir por la vida i sus penas. La nona tenia manos kon el kanto de los pájaros i el olor de dulsuriyas.

Os comentários estão fechados.